Acil durum planı yalnız “telefonum açık olur” demek değildir. Bakıcı, gerçekten bir şey olduğunda ne yapacağını düşünmek zorunda kalmamalı; temel bilgiler önceden hazır olmalıdır.
Panik anında herkes adresi doğru tarif edemeyebilir. Ev adresi ve gerekiyorsa bina/blok bilgisi yazılı olmalıdır.
Örnek:
Acil sağlık ihtiyacında önce yardım çağırmak gerekiyorsa ebeveyne ulaşmayı beklemek doğru değildir.
Bakıcı yalnız bakım açısından gerekli bilgileri bilmelidir:
Bakıcının kendi başına tanı koyması veya ilaç düzenlemesi beklenmemelidir.
Yangın, gaz kokusu veya başka bir tehlikede hangi çıkış kullanılacak? Apartmanın toplanma alanı var mı? Asansör kullanılmaması gereken durumda merdiven nerede?
Bir kez göstermek yeterlidir.
Her düşme 112 gerektirmez; fakat aile hangi durumlarda hemen aranmak istediğini söylemelidir. Özellikle kafa travması, ciddi yanık, solunum problemi, bilinç değişikliği gibi ciddi belirtilerde sağlık desteği geciktirilmemelidir.
Bakıcı seçerken güncel ve güvenilir kurumdan ilk yardım eğitimi almış olması artı olabilir. Ancak “sertifikam var” demek, aile planının yerini tutmaz.
Buzdolabına veya görünür bir yere şu kart asılabilir:
Bir dakikada sorun:
“Ben ulaşılmazsam kimi arayacaksın?” “Adres nerede yazıyor?” “İlk yardım çantası nerede?” “Yangında hangi kapıdan çıkarsın?”
Cevaplar netse plan işe yarıyor demektir.
Acil durum planının amacı korku yaratmak değil, stresli anda karar yükünü azaltmaktır.
Son gözden geçirme: 15 Eylül 2026.