Tekerlekli sandalye kullanan bir birey için “evde rampa var” demek erişilebilirliğin tamamı değildir.
Asıl soru şudur:
Kişi evde ihtiyaç duyduğu yerlere mümkün olduğunca bağımsız ulaşabiliyor mu?
Bir gün boyunca şu güzergâhları düşünün:
Sorun genellikle kullanılmayan odada değil, bu günlük rotalarda çıkar.
Ölçü ve yapısal değişiklik gerekiyorsa erişilebilirlik standartlarına uygun profesyonel değerlendirme alınmalıdır.
Kişinin sık kullandığı:
erişebildiği yere alınabilir.
Her şeyi yüksek dolapta tutup her seferinde bakıcı çağırmak gereksiz bağımlılık yaratabilir.
Kişinin transfer şekline göre:
değerlendirilmelidir.
Yapısal düzenleme gelişigüzel değil, kişinin ihtiyacına göre yapılmalıdır.
İzinsiz:
doğru değildir.
Yardım etmeden önce sorun.
Akülü sandalye kullanılıyorsa:
önemlidir.
Bakıcı teknik cihaz ayarını kendi başına değiştirmemelidir.
Apartmanda asansör olsa bile:
gerçek erişimi engelleyebilir.
Rota bir kez kullanıcıyla birlikte denenebilir.
5378 sayılı Kanun erişilebilirliği, engelli bireylerin bağımsız yaşayabilmesi ve topluma tam katılımının temel unsurlarından biri olarak düzenliyor.
İyi bakımın amacı kişiye daha fazla yardım etmek değil; yardıma ihtiyaç duyduğu noktaları azaltmak da olabilir.
Erişilebilir ev, “engelliye özel ev” değil; kişinin günlük hayatını mümkün olduğunca kendi yönetebildiği evdir.
Son gözden geçirme: 17 Eylül 2026.